pazar günü kaleye gittik, çekim yapmaya. insanların yaşam alanlarına girip onları görüntüledik. hatta kuşların bile... teğet hayatlar oluşturduk. artık kardeş hayatlara sahibiz o insanlarla. biz onların, onlar da bizim hayatımıza ucundan kıyısından da olsa girdik/girdiler. ve eminim hayatlarımızın akşını başka yönlere çevirdik; biz onların, onlar bizim. şu meşhur, kelebeğin kanat çırpışının dünyanın başka bir yerinde bir fırtınaya sebep olması hikayesi. bence hayatla ilgili söylenmiş en doğru hikaye. yaaa öyle işte... birinin hayatına küçük bir dokunuş, onunla kardeş bir hayata sahip olmanı sağlıyor.
hayat ne acayip, vapular filan... :))
hayat ne acayip, vapular filan... :))
1 yorum:
he valla :))
Yorum Gönder