selim ileri okuyorum yine. "hepsi alev" bizans imparatoriçesi irene'nin sürgün günlerini anlatıyor. irene'nin aileyle ilgili şu sözlerini okurken irkildim: "bir kez daha söylüyorum: aileye, kardeşe, anababaya inanmayın. sizi satarlarken yüzleri hiç mi hiç kızarmaz. önce aileyi sildim hayatımdan."
tüylerimi diken diken etti bu satırlar. doğruluk payı var mıdır? hayatta en çok güvediğimiz insanlar aile bireyleri değil midir? gün gelir onlar bile satar mı insanı? peki bu güvensizlik ortamında kayış gevşemez mi?
skip to main |
skip to sidebar
...beni bir sardunya büyüttü belki...
1 yorum:
irene'nin kayışı gevşememiş, gayet haklı aslında ailesine güvenmemekle. çünkü satılmış ve kullanılmış ailesi tarafından. sevgi denen şey yok yani ailede irene'ye karşı.
bir de psikolojik hasta popülasyonun azınlık olup olmadığını tam olarak bilemeyiz. bütün epidemiyolojik çalışmalar kliniğe başvuranlarda yapılır. ama ya başvurmayanlar? bilime fazlaca güvenmemk lazım.
Yorum Gönder