"kendini keşfetmek" ve "kendine alışmak"... var olan bir şeye alışılır. değişen ve dönüşen şeyleri keşfetmek lazım.
2 yorum:
Adsız
dedi ki...
"kendin" var olan ve hiç değişmeyen bir şeydir temelde... değişen ve dönüşen şeyler, yaşantının "kendin"e yükklediği şeylerdir... ama temel, yani "kendin" değişmez... o sana sorulmadan verilmiştir veya sen farkına varmadan oluşmuştur ve sabittir... alışmaksa kabul etmektir... "kendin"e bakar ve "kendin"i kabul edersin... bunu yaptıktan (yapabildikten) sonra "keşif" başlar... bu da aslında "kendin"i keşif değil, hayatı ve dünyayı keşiftir...
çok yüzeyli bir şey gibi düşünecek olursak; her yeni durumda yeni bir yüzünü keşfediyoruz kendimizin. kendi adıma, yaşadığım şeyin bir keşif olduğunu söylüyorum. ama elbette bu duruma kendine alışmak da diyebilirsiniz kendi adınıza.
2 yorum:
"kendin" var olan ve hiç değişmeyen bir şeydir temelde... değişen ve dönüşen şeyler, yaşantının "kendin"e yükklediği şeylerdir... ama temel, yani "kendin" değişmez... o sana sorulmadan verilmiştir veya sen farkına varmadan oluşmuştur ve sabittir... alışmaksa kabul etmektir... "kendin"e bakar ve "kendin"i kabul edersin... bunu yaptıktan (yapabildikten) sonra "keşif" başlar... bu da aslında "kendin"i keşif değil, hayatı ve dünyayı keşiftir...
çok yüzeyli bir şey gibi düşünecek olursak; her yeni durumda yeni bir yüzünü keşfediyoruz kendimizin. kendi adıma, yaşadığım şeyin bir keşif olduğunu söylüyorum. ama elbette bu duruma kendine alışmak da diyebilirsiniz kendi adınıza.
Yorum Gönder