10 Haziran 2007 Pazar

ne biçim hayat lan bu!

hafta sonlarına sıkıştırılmış. ama yetmiyor hiç. esir kampında gibiyim. ben böyle bir hayat kurugusu yarattığımı hatırlamıyorum hiç kafamda. başkasının kurguladığı bir hayatı mı yaşıyorum yoksa lan?! istediğim hiçbir şeyi yapamıyorum, çünkü zamanım yok. çünkü köle gibi çalışmak zorundayım. misal bugün izmir'de bir arkadaşımla balığa çıkmayı çok isterdim, ama gidemedim. istediklerimi yapamadıktan, istediğim gibi bir hayat yaşayamadıktan sonra, yaşamak demek nefes almak demek mi? eğer öyleyse ben bu oyunda daha fazla yer almak istemiyorum arkadaş!
k. iskender'in dediği gibi; siktirip gidiyorum, kıçınıza kına yakın!

Hiç yorum yok: